Goed nieuws: procrastineren kan ook productief zijn

rawpixel-com-303966-unsplash.jpg

Ok, eerst een kleine bekentenis: ik ben een Master Procrastinator.

Toen ik nog student was, was de eerste dag van “de blok” steevast de dag dat ik eerst hoogdringend mijn muziekcollectie nog eens moest herorganiseren (dat waren in die tijd duizenden MP3’s op mijn computer). Elk nummer moest juist getagd zijn (artiest, titel, album, genre,…) en zelfs een juist fotootje krijgen. Ah ja, want ik had toch goede productiviteitsmuziek nodig zeker? En o-wee als er een nummer tussen zat dat mij uit mijn productieve flow zou halen.

 Winamp, It really whips the llama's ass!

Winamp, It really whips the llama's ass!

Toen ik in loondienst was en wel eens drukke dagen had, was het eerste dat ik deed mijn mailbox opruimen. Mails archiveren, in juiste mapjes steken, dat soort onzin. En omdat ik dan toch bezig was, moest mijn harde schijf er ook aan geloven. Ah ja, want ik had toch een goed overzicht nodig zeker? Anders ging ik niets gedaan krijgen.

Toen ik freelancete en ik had enkele belangrijke deadlines op dezelfde week, ging ik eerst op zoek naar De Ultieme Project Management Tool die mij zou helpen alles beter georganiseerd te krijgen. Ik spendeerde uren aan researchen, gratis trials aanmaken en kijken of het werkt zoals ik wou dat het zou werken. Ah ja, want ik had toch wel een waterdicht systeem nodig zeker? (spoiler: geen enkele tool is zo flexibel als een old skool papieren boekje en het Bullet Journal systeem).

Over procrastineren ken ik dus wel het een en ander.

Zelfs nu betrap ik mezelf nog af en toe op uitstelgedrag. Zo durf ik wel al eens te cirkelen tussen mijn mailbox, mijn Facebookpagina, mijn Facebookgroepen, mijn websitestatistieken, kleine aanpassingen doen aan mijn website.

Maar ik herken het snel en ik weet wat ik moet doen om uit de procrastinatie-cyclus te geraken. Dus niet alleen ben ik een Master Procrastinator, ik kan het ondertussen ook goed opsporen en oplossen.

Er zijn veel dingen die kunnen werken. Een wandelingetje in de natuur, eens babbelen met iemand, een zelf-opgelegde deadline... je kent ze waarschijnlijk wel.

Maar er is 1 ding dat voor mij echt het beste werkt en dat is productief procrastineren.

Wat is productief procrastineren?

Bij productief procrastineren ga je een bepaalde taak bewust uitstellen.

Kijk, de reden waarom we procrastineren is meestal omdat de taak die we moeten doen ofwel niet interessant is (aka oh my god I’m going to die of boredom), ofwel ons schrik aanjaagt (aka oh my god I’m going to die of death). Die schrik kan om honderden redenen zijn, maar meestal komt het er op neer dat je niet het gevoel hebt te weten wat er exact moet gebeuren.

Bij productief procrastineren stel je die taken uit tot een moment waarop je sowieso al weinig energie hebt. Ik zeg maar: vrijdagnamiddag. Facturen maken of administratie is waarschijnlijk (hopelijk) zo een routinetaakje geworden dat je er niet echt meer hoeft bij na te denken, dus perfect wanneer je brein toch al minder goed draait.

Ok, makes sense, right?

En wat dan met de taken die je schrik aanjagen?

Wel, die stel je voor 99% uit.

Het enige dat je dan moet doen (die overblijvende 1%) is de taak in kleine stukjes knippen en concreter maken, en 1 stap zetten die je daarna gaat helpen om de volgende stap uit te voeren.

Doordat je je beperkt tot 1 stapje, zie je niet meer die hele onoverkomelijke berg, maar is het gewoon een kwestie van één klein stapje zetten. En één stap zetten… dat lukt je best.

 Stap voor stap ziet zo'n berg er best wel haalbaar uit, niet?

Stap voor stap ziet zo'n berg er best wel haalbaar uit, niet?

Een voorbeeld:

Stel, je wil een uitgebreide blogpost schrijven over - ik zeg maar iets - de relativiteitstheorie van Einstein. Wat zijn de stappen die je moet zetten om die tekst te schrijven?

Dit is het proces dat ik volg voor het schrijven van een blogpost of artikel:

  1. Research: Ik moet soms zelf eerst wat research doen om het onderwerp volledig te snappen en te kunnen uitleggen.
  2. Outline: Ik maak een outline van hoe de tekst er zal uitzien.
  3. Crappy draft: Ik schrijf op basis van de outline een eerste crappy draft van de tekst. Crappy is een belangrijk keyword hier.
  4. Crappy review: Ik herlees mijn crappy draft. Is hij echt crap? Kies een andere invalshoek en herbegin. Is hij best OK? Herwerk hem dan. Ik doe dit tot ik een zo-goed-als-finale versie hebt.
  5. Review voor publicatie: Is de tekst klaar voor publicatie? Dan laat ik hem eventueel nog eens nalezen en zoek er nog wat afbeeldingen bij ter illustratie.
  6. Publish: Ik zet de blogpost klaar op mijn blog en klik op publish.
  7. Share: Ik deel mijn blogpost op sociale media, via e-mail, etc…

Ok, hoe pak je dit nu aan vanuit het idee van productief procrastineren?

Wel, je start met de eerste stap, en geeft jezelf permissie om het daar voor vandaag ook gewoon bij te laten. Je mag dus procrastineren, als je dit eerste kleine deelte gedaan hebt.

Het idee dat je slechts 1 stapje van al die grote moeilijke stappen moet doen, maakt de taak haalbaar.

Je brein zegt dan: “ok, gewoon even wat researchen, dat kan ik wel. Zolang ik die tekst maar niet moet schrijven.”

  "Zolang ik die blogpost over de relativiteitstheorie maar niet moet schrijven..."  zei Einstein.

"Zolang ik die blogpost over de relativiteitstheorie maar niet moet schrijven..." zei Einstein.

De kans bestaat dat je door het beginnen van die eerste taak de goesting te pakken hebt en gewoon het hele proces doorloopt. Dat mag, maar moet niet.

Slaat die goesting niet toe? Dan laat je dit project voor wat het is en doe je iets anders. Je zou jezelf kunnen belonen voor het uitvoeren van die ene stap, of je kan misschien overstappen op wat minder intensieve taken (die administratie ziet er misschien best wel aantrekkelijk uit tegenover die tekst schrijven…).

De dag erna pak je de volgende stap aan: op basis van de research die je verzameld hebt maak je een outline. Die outline maken, dat valt best wel mee, zolang je die tekst maar niet moet schrijven.

Krijg je goesting? Doe gerust door. Krijg je geen goesting? Genoeg Einstein voor vandaag. Ik doe dat morgen wel.

Kom je op een punt waarbij je toch nog blokkeert? Knip hem dan in nog kleinere stukjes. Het schrijven van de tekst kan je bijvoorbeeld opknippen in inleiding, inhoud en slot. Of het uitdenken van de titel of tussentitels. Of zelfs gewoon een Word document openen en alvast opslaan in de juiste map.

Het idee is: zet jezelf aan 1 kleine taak die je aankan en die niet al te erg lijkt. Geef jezelf de toestemming om de rest uit te stellen. Want, ervan uitgaande dat je graag doet wat je doet, ga je plezier vinden in het zetten van elke kleine stap. En hoe meer stappen je zet, hoe meer plezier je krijgt in het uitvoeren.

 Waarom nu doen als het ook later kan?

Waarom nu doen als het ook later kan?

Voor je het weet staat die hele blogpost er, of is dat hele project gedaan.

Veel succes,

Gerrit

PS: Die Productivity Playlist waar ik het eerder over had? Ik heb hem in een Spotify Lijstje gegooid. We gebruikten hem ook op Summer of Content vorig jaar. Wil je de link ontvangen en je brein voeden met productiviteitsmuziek? Vul even je e-mailadres in en wij bezorgen je de link.